P: Qu'es la pèrda de carga, qué la causa, e cossí la mesuram?
A: La pèrda de carga (Pₖ) es la poténcia dissipada dins los bobinatges a causa del corrent de carga e del flux errant, proporcional a I2.
Components de la pèrda de carga:
• Pèrda I2R (~70–85% de Pₖ) - Resisténcia DC de caufatge Joule.
• Pèrda de corrent de remolin dins los bobinatges (~10–20%) - pèl + efièch de proximitat.
• Pèrda d'errada dins las pèças estructuralas (~5–10%) - tanc, pinças, perns de nuclèu.
Procediment de tèst - Tròva d'impedància de circuit cort-:
|
Pas |
Accion |
Nòtas |
|
1 |
Cortcircuit-secundari (costat LV) |
Utilizar de barras de cortatge pesugas- |
|
2 |
Aplicar una tension redusida a la primaria |
Començatz de zèro; aumentar a corrent nominal |
|
3 |
Mesura Vₖ, Iₖ=I_rated, Pₖ |
Vₖ es tipicament 5–15% de Uₙ |
|
4 |
Enregistrament Vₖ%=Vₖ / Uₙ × 100% |
Percentatge de tension d'impedància |
|
5 |
Corregir Pₖ a 75 grases |
Pₖ(75) = Pₖ(T) × (235+75)/(235+T) |
Pₖ anormal indica:
• > +15% de connexions de resisténcia → nauta-garantidas, brins trencats, picada incorrècta.
• Tendéncia cap amont → desvolopament de connexions soltas, deformacion d'enrotlament (remolins).
• Vₖ% cambiat > ±10% → deformacion de l'enrotlament (limit IEC).
Acceptacion: Pₖ Mens o egal a + 15% garantit a 75 gras ; Vₖ% dins de ±10% de garantit.
